Katastrofa opisana przed czasem. Niezwykła historia pisarza, który „przewidział” los Titanica

Gdy Titanic jeszcze nie istniał, on już opisał jego zagładę

W 1898 roku amerykański pisarz i były marynarz Morgan Robertson opublikował nowelę Futility, or The Wreck of the Titan. Książka przeszła bez większego echa — aż do kwietnia 1912 roku, kiedy na dno Atlantyku poszedł RMS Titanic, który wypłynął z brytyjskiego portu Southampton. Dopiero wtedy świat zauważył, że fikcyjny statek Robertsona, nazwany Titan, tonie w okolicznościach niemal identycznych jak prawdziwy transatlantyk.

Zbieżności, które do dziś budzą dreszcze

W noweli Robertson opisał luksusowy, „niezatapialny” liniowiec Titan, największy w swojej epoce. Statek:

• uderza w górę lodową podczas nocnego rejsu przez Atlantyk
• tonie w kwietniu
• ma zbyt mało szalup ratunkowych
• przewozi elitę towarzyską i setki pasażerów niższych klas
• ginie ogromna liczba ludzi

Brzmi jak raport z 1912 roku? Nic dziwnego. Podobieństwa są tak uderzające, że od ponad stu lat budzą pytania o to, czy Robertson miał wizję, czy po prostu był genialnym obserwatorem.

Przypadek czy przenikliwość?

Sam autor stanowczo odrzucał sugestie o zdolnościach paranormalnych. Twierdził, że jego opowieść była ostrzeżeniem przed rosnącą megalomanią w projektowaniu statków pasażerskich. W wywiadach podkreślał, że znał realia morskie i wiedział, że pogoń za rekordami wielkości może skończyć się tragedią.

Historycy literatury są zgodni: Robertson nie przewidział przyszłości — przewidział konsekwencje ludzkiej pychy.

Dlaczego ta historia wciąż fascynuje?

Bo łączy w sobie wszystko, co działa na wyobraźnię: katastrofę, tajemnicę, literaturę i pytanie o granice przypadku. W epoce internetu opowieść o „przepowiedni Titanica” wraca regularnie, karmiąc zarówno miłośników historii, jak i fanów teorii spiskowych.

Jednak niezależnie od interpretacji, jedno pozostaje pewne: Morgan Robertson stworzył dzieło, które — choć fikcyjne — stało się jednym z najbardziej niezwykłych literackich „zbiegów okoliczności” w historii.

Ale jednak autor, który twierdził, że był tylko obserwatorem i to musiało nadejść nie wyjaśnił skąd pochodzi zbieżność nazw statku z jego powieści 'Tytan’ z tym, który zatonął 'Titanic’…